September me

Er zijn rondleidingen gepland op de onderstaande dagen en tijdstippen. Meedoen is gratis, maar reserveren is verplicht:

• vrijdag 25 september 15:00 – 15:45 uur
• zaterdag 26 september 13:30 – 14:15 uur
• zondag 27 september 16:15 – 16:45 uur

Alle rondleidingen vinden plaats in de foyer van Flint. De rondleidingen hierboven zijn óók onderdeel van de dagtickets voor vrijdag, zaterdag en zondag  die je kunt bestellen via de ticketlinks hiernaast.

Door Fabrique Erotique: kunstenares Esther van der Valk en dichter Maxime Garcia Diaz

De vrouw draagt haar schaamlippen niet alleen op haar lichaam, maar ook in de taal die haar al eeuwen benoemt, begrenst en beoordeelt. Fabrique Erotique ontwerpt in samenwerking met dichter Maxime Garcia Diaz een taboedoorbrekende installatie Het lichaam van de taal. Hierin wordt onderzocht hoe woorden die het vrouwelijk lichaam beschrijven, zoals schaamlippen, ongesteld en maagdenvlies, beladen zijn geraakt met schaamte, stilte, moraliteit en controle. Daarmee worden nieuwe bladzijden toegevoegd waarin ruimte ontstaat voor een taal waarin de vrouw zichzelf definieert.

Maxime Garcia Diaz is een Nederlands-Uruguayaans schrijver en dichter. Zij won in 2022 de C. Buddingh’prijs voor haar bundel “Het is warm in de hivemind”.

Esther van der Valk is kunstenares en mede-oprichter van kunstenaarscollectief Fabrique Erotique. Dit collectief was al eerder te zien op September Me festival, met het ‘normaliteitenkabinet’.

Door Kayva van Gangelen i.s.m. diverse makers (zie hieronder) 

Voor haar voorstelling LIJF ontwikkelde Kayva van Gangelen een speciaal kostuum: een interactieve klankjas die fungeert als draagbaar instrument én persoonlijk archief. In de jas zijn sensoren en draadloze luidsprekers verwerkt die reageren op aanraking, licht en beweging. Elke geopende zak of subtiele verschuiving brengt nieuwe geluiden tot leven, die ter plekke worden opgenomen, vervormd of opnieuw afgespeeld. Zo ontstaat een voortdurend veranderende geluidslaag.

De klankjas draagt daarnaast een sterke gevoelswaarde met zich mee. Het kostuum maakt hoorbaar wat een lichaam met zich meedraagt aan herinneringen, indrukken en sporen van aanraking. Daarmee is het geen neutrale outfit, maar een tweede huid die actief meebeweegt en meevertelt in de voorstelling.

Als onderdeel van het Verdiepingsprogramma is de klankjas het hele weekend te zien in de foyer van het theater, behalve tijdens de voorstelling LIJF (16+) die op vrijdag 25 september om 16:00 uur op September Me te zien is.

De klankjas is bedacht door Kayva van Gangelen en ontwikkeld met een interdisciplinair team, samen met geluidskunstenaar Akim Moiseenkov, componist Bec Plexus, scenograaf Catharina Scholten en kostuumontwerper Sanne Lips. De techniek en software zijn ontwikkeld door Fedde ten Berge, de draagbare 3D-constructie is ontworpen en geassembleerd door Okke van Breemen. 

Door Studio Brei

Wat betekent het om vrouw te zijn? Als van jongs af aan het pad voor je lijkt uitgestippeld om moeder te worden, hoeveel ruimte blijft er dan over om je eigen route te kiezen? Komt een kinderwens werkelijk uit jezelf, of is die mede gevormd door verwachtingen van buitenaf? Hoe zou je leven volgens de maatschappij moeten verlopen, en hoe wil je zelf dat het zich ontvouwt? 

Studio Brei brengt een ode aan de vrouw die zoekt en op eigen wijze vormgeeft aan haar leven. De makers onderzoeken bestaande denkbeelden over ‘vrouw zijn’ en zoeken naar ruimte achter, naast en voorbij het dominante beeld van de vrouw binnen onze heteronormatieve maatschappij. 

Brei en handwerk worden in dit project niet ingezet als oubollige huisvlijt, Studio Brei maakt een beeldende video installatie waarin textiele structuren samen met digitale objecten een nieuwe wereld creëren. In deze alternatieve wereld scheppen de makers ruimte voor nieuwe perspectieven op het vrouwbeeld. Een wereld waarin zoeken, verdwaald raken en inefficiëntie voelbaar worden. Een viering van het niet weten – een omarming van het falen van het ‘standaard’ tijdspad.   

Studio Brei wordt gevormd door regisserend theatermaker Anne Maike Mertens en beeldend theatermaker Bibi Trompetter. Sinds 2014 zet Studio Brei met veel liefde en energie projecten op waarbij vele handen samen het decor breien. Deze brei-community maakt deel uit van het artistieke maak- en onderzoeksproces van verschillende projecten.   

Door kunstenaar Richtje Reinsma

Huidwandeling is een multizintuiglijk geluidskunstwerk van ca 45 minuten over geboorte en huid. Hoe ontstaat onze huid, ons grootste, uitwendigste en gevoeligste orgaan, dat vaak beschouwd wordt als onze lichamelijke grens? Hoe zien onze eerste contactervaringen eruit? Liggend luister je naar een even poëtisch als informatief verhaal over lichamelijk terrein, doorspekt met interviewfragmenten met een vroedman, haptotherapeut, dermatoloog en een hechtingspecialist. Vanuit het warme binnenste van een zwanger lichaam word je met een vloed aan geurig vruchtwater via het geboortekanaal de vrije lucht in gegidst, waarna tal van initiaties volgen. 

Kunstenaar Richtje Reinsma wil het hebben over onze bestaansgrond: hoe we elkaar en onszelf ten diepste voelen en vormen door contact te maken, via lichamelijke ervaringen. In de Huidwandeling sta je stil bij je oorsprong, hoe je als mens in je lichaam bent aangeland vanuit het holst van een ander lichaam, en daaruit tevoorschijn kwam om je eigen vel te gaan bewonen. 

Richtje Reinsma (Amsterdam, 1979) schrijft, tekent en maakt (geluids)installaties en performances. Haar werk is poëtisch, lichtvoetig en persoonlijk. Ze is mede-oprichter van, en deelnemer aan kunstenaarsinitiatief Het Harde Potlood, en docent bij Fontys Academy of the Arts in Tilburg. 

Foto: Simon Pillaud

Door ontwerper en kunstenaar Tessel Bruhl

Iedereen heeft genitalien en ondanks dat we vaak denken dat er maar twee soorten genitaliën zijn, zijn de mogelijkheden in de realiteit eindeloos. In deze installatie zie je de resultaten en belangrijkste inzichten van 8 jaar DIY Genitals; een doorlopend artistiek onderzoek van ontwerper en kunstenaar Tessel Bruhl. Hierin nodigt zij mensen uit om zelf nieuwe genitaliën te knutselen, geïnspireerd door planten, andere diersoorten en je eigen fantasie. Door met je handen aan de slag te gaan met felgekleurde materialen ontstaat er een ontspannen sfeer waarin complexe onderwerpen als gender en seksualiteit gemakkelijker te bespreken zijn.

Meer dan 300 deelnemers waaronder studenten, queers, activisten en kunstenaars, knutselden mee en bevroegen hun vooroordelen, werden bodybuilders, seks-drivers en steunden de seksuele revolutie.

Tessel Brühl is onderdeel van Questions Collective: een interdisciplinair kunstcollectief. Ze bevinden zich vaak tussen het theater, muziek en de beeldende kunst in en gebruiken de taal van verschillende disciplines omdat ze daarmee betere verhalen kunnen vertellen. Ze maken werk door continu te experimenteren met interactieve vormen. 

Borstenkostuum door Daphne Karstens

Het gele borstenkostuum, gemaakt door Daphne Karstens, is gemaakt voor de theatervoorstelling You Can Take Me Home Toni (YCTMHT) van performer/maker Lorraine Smith (UK).

Ontwerper Daphne Karstens laat zich in haar ontwerpproces veelal leiden door de mogelijkheden van (niet stoffen) materialen en hun sculpturale eigenschappen, in dit geval waren dit opblaasbare strandballen. Het kostuum is geïnspireerd door de esthetiek van Toni Basil’s muziekvideo Space Girls. De scene waar het kostuum voor werd gebruikt benadruk thema’s van (vrouwelijke) lichamelijke onzekerheid, seksualiteit en queerness. Juist door delen van het vrouwelijke lijf uit te vergroten in de kostuums (de gele borsten in dit kostuum) gaat de performer in de voorstelling de uitdaging aan om onzekerheden te ‘reclaimen’ en wordt het publiek uitgedaagd tot interactie.

Foto: Rachel Deakin

NB. De voorstelling “You Can Take Me Home Toni”is niet te zien tijdens festival September Me

Door Roxane Paalman 

Hoe werken eeuwenoude mythen en verhalen door in het leven van vrouwen vandaag?  Terwijl veel mythen vrouwen tonen als verleidster, heks of zondares, is het verhaal van de oermoeder grotendeels op de achtergrond geraakt. Het gebrek aan beelden van vanzelfsprekende vrouwelijke kracht in ons culturele geheugen, is uitgangspunt voor de installatie die tijdens September Me te zien is. In een drieluik vormen de oudste vrouwelijke verhalen van de oermoeder, symbool voor scheppingskracht, vruchtbaarheid en verbondenheid met het leven, een eigentijds eerbetoon aan een vergeten vrouwbeeld.

Roxane Paalmans zoektocht naar verdwenen vrouwbeelden vormde ook de aanleiding voor haar boek VROUW – Hoe oude mythen en verhalen doorwerken in ons leven nu. Het boek verbindt eeuwenoude mythen met de vraagstukken waar vrouwen vandaag nog altijd mee te maken hebben. Van de zondeval tot de heksenvervolgingen, van het Chinese voetbinden tot het hedendaagse dun-zijn-ideaal: eeuwenoude verhalen blijken verrassend actueel.

Roxane Paalman is schrijver, illustrator en beeldmaker. Vanuit haar achtergrond in fashion design en haar liefde voor geschiedenis vertaalt zij eeuwenoude verhalen naar eigentijdse beelden, illustraties en installaties.

Door Dolle Mina’s Amersfoort

Kom loonkloofspringen, BH-werpen of activistisch handwerken* met de Dolle Mina’s van Amersfoort! Speciaal voor September Me richt deze feministische actiegroep een interactieve mini-expo in, waar strijdbaarheid en activisme worden gemixt met een flinke dosis humor – zoals Dolle Mina’s dat doen. 

*Stitches Against Violence is een internationaal handwerkprotest dat middels openbare activiteiten zoals haken en breien aandacht vraagt voor seksueel en gendergerelateerd geweld.